Het Big Challenge verhaal van: Roland van Asten

De kop in de wind en stampen op de pedalen

“De kop in de wind en stampen op de pedalen, anders kom je er niet. Mijn vader heeft kanker en zijn gevecht tegen deze ziekte inspireert mij om aan Alpe d’HuZes deel te nemen!” Zo omschrijft Roland van Asten zijn deelname op zijn site.
Op bezoek in Helmond en een gesprek met Roland, vader Henry en zus Monique van Asten. We schuiven aan in de keuken aan de Nuenensedijk. “Je mag overal gaan zitten behalve daar, dat is mijn vader’s plaats,” zegt Monique en zet lekkere gebakjes voor ons klaar. Henry is jarig geweest; 62 jaar.

De familie van Asten bestaat uit Henry en zijn vrouw Nelly, Roland (36), Marco (34) en Monique (30). Marco heeft vier kinderen, Roland en Monique zijn nog vrijgezel.  Henry en Nelly begonnen in 1974 met een varkensbedrijf in Helmond. Het bedrijf is nu uitgegroeid tot een internationale onderneming met veel varkens. In totaal een paar honderdduizend verdeeld over bedrijven in Helmond, Sterksel, Horst en in het Duitse Nordhausen, Gommla, Uthleben en Neumark. In 1997 zijn ze in Duitsland begonnen: “Daar bouwen ze efficiënter dus gingen we daar naar toe. We hebben de tijd mee gehad en grote efficiënte bedrijven opgezet. Roland werkt en woont voornamelijk in Duitsland. “Elke zondagavond naar Duitsland en donderdagavond weer terug naar Nederland,” zo verdeel ik mijn tijd lacht Roland. “Een familiebedrijf dat investeert in de economische en ecologische kringloop.” Naast varkens hebben ze ook schapen, zoogkoeien, zonnecellen, biogasinstallatie. “We maken meer groene stroom dat we gebruiken en zijn CO2-neutraal,” vertelt Henry trots.

Henry is altijd een fanatiek sporter geweest. Zaalvoetbal, wielrennen en schaatsen. “Eind 2009 merkte ik dat ik met schaatsen minder lucht had. Ik ging naar de huisarts en moest een longfoto laten maken. Er werd niets gevonden. Ik kreeg al de opmerking dat ik 60 was en geen 40 meer.”  Begin 2010 bleef de hoest en kreeg Henry medicijnen voor bronchitis. “Mijn adviseur in Duitsland zei al veel langer dat ik darmonderzoek moest laten doen. Dat is in Duitsland veel meer standaard dan bij ons. De zoon van mijn adviseur is radioloog dus ik vroeg hem om een second opinion.” Henry ging onder de scan in Duitsland en er werden vlekken op zijn longen gevonden. Later bleken de tumoren uitzaaiingen van darmkanker. Darmoperaties en chemo’s volgden. Henry lag honderdvijfentwintig dagen in het ziekenhuis in Duitsland. “De snelheid van behandeling en actie was ongelofelijk, “ vertelt Henry. De zoon van mijn adviseur werkt samen met vier professoren en de begeleiding is optimaal. Directe snelle communicatie en geen gedoe met MRSA. In de Duitse ziekenhuizen maken ze onderscheid tussen de ziekenhuisbacterie en MRSA bij varkens.
“Toen ik hoorde dat  ik kanker had, had ik niet het idee dat ik nog vanalles in moest halen. Ik had gedaan wat ik wilde doen. Wel hebben we het testament opgeschoond en de overname naar de kinderen verder geregeld. Daar waren we al mee bezig maar dat hebben we even versneld.”


Roland doet voor de eerste keer mee met Big Challenge. “Ik kende Big Challenge natuurlijk al uit de varkenssector. Ons pap heeft nog gefietst met Herman Houweling, de oprichter. Dit jaar werd team Neue Bundeslander opgericht en vroegen ze mij om mee te fietsen. Na een dag bedenktijd heb ik ok gegeven. Mijn vader is de strijd met deze ziekte volledig aangegaan met mijn moeder aan zijn zijde. Hij managed zijn ziekte zoals hij ook zijn bedrijven doet; positief en met volle kracht vooruit. Ik ben hier zeer trots op. Zijn ongelofelijke prestatie is voor mij een inspiratie om deel te nemen aan Alpe D’HuZes.“
Henry fietste in september 2011 de Mont Ventoux in het kader van de actie Helmond voor Helmond. Zestig Helmondse ondernemers fietsten geld bij elkaar voor de afdeling oncologie van het Elkerliek Ziekenhuis. “ Mijn vader fietste die berg 14 dagen na zijn laatste chemo. Een super prestatie.“  Trots laten ze het fotoboek van die reis zien.  

„En in je directe omgeving ken je verschillende mensen met kanker: overleden medewerkers, een medewerker die na de behandelingen heeft moeten stoppen, overleden tante,familie, een vriendin die erfelijk belast is en voor moeilijke beslissingen staat.  En dan denk je aan de zorgen die zij door moeten maken.“ Roland traint samen met Luc Poels, een Nederlander met een varkensbedrijf in Thüringen. Samen gaan ze schaatsen en ook sponsoren rijden regelmatig mee. Het valt niet mee om met het hele team te trainen vanwege de reisafstanden en omdat de helft in Nederland woont Thuis vergelijken we het ziekteproces dat mijn vader doorloopt met de bergetappes van de Tour. Een chemo is net als het beklimmen van een berg; in het begin gaat het vaak soepel en redelijk makkelijk, naar het eind toe wordt het zwaarder. En dan (als het lichaam het enigszins toelaat) de kop in de wind en stampen op de pedalen anders kom je er niet. Daarna de afdaling:  bijkomen en genieten van een rustperiode om vervolgens ook weer klaar te zijn voor de volgende beklimming. Hoe meer beklimmingen er komen hoe zwaarder dat het wordt.


Uiteindelijk heeft iedereen een eigen berg (letterlijk of figuurlijk) te bedwingen. Ik wil zelf 6x de Alpe D’Huez op om zo mijn bijdrage te leveren aan de strijd tegen kanker. Helaas zijn er tot nu toe nog altijd mensen die een oneerlijk gevecht krijgen – ook mijn vader zal uiteindelijk zijn gevecht niet winnen – maar ik hoop dat we met voldoende financiële middelen kunnen zorgen dat de volgende generatie niet meer spreekt van een dodelijke, maar een chronische ziekte