Het BIG Challenge verhaal van: Geertjan van Groenland

Vrijwilligerswerk: daar krijg ik energie van!

Op de koffie bij Geertjan van Groenland in het Brabantse Vierlingsbeek, een dorpje van 2700 inwoners aan de Maas. Geertjan is vrijwilliger bij BIG Challenge als lid van de PR- en communicatiecommissie en is helaas ook ervaringsdeskundige met kanker.
Geertjan (62) is getrouwd met Adrienne en ze hebben twee zonen, een dochter en een kleinkind. Hij werkt als dierenarts bij TOPIGS in Vught.

“Ik ben geboren en opgegroeid in Oudenbosch als zoon van een dierenarts. Ik ben vaak met mijn vader mee de boer opgeweest.” Geertjan ging studeren in Utrecht en was in vele commissies en besturen actief, hier leerde hij ook zijn vrouw Adrienne kennen. Toen Geertjan in 1979 als dierenarts bij Euribrid in Boxmeer ging werken streken ze in Vierlingsbeek neer. Een aantal jaren later ging hij bij Dalland in Merselo werken dat later onderdeel van TOPIGS werd. Hier leerde hij ook Marga te Velde kennen die destijds bij het blad Varkens werkte.
Als lid van het koor ZEV (Zanggroep Evergreen Vierlingsbeek) zingt hij al jaren mee en heeft hij de afgelopen jaren o.a. meegewerkt aan het boek van het 40-jarig bestaan. Zijn hobby fotograferen is duidelijk zichtbaar; het hele huis hangt vol prachtige foto’s en ook het boek bevat veel van zijn foto’s.

“In december 2009 kreeg ik slikproblemen. De huisarts stuurde mij naar een internist in Boxmeer. Op de scopie van januari 2010 was niets te zien, een scan maken had daarom volgens de internist geen nut. Ik kreeg maagzuurremmers maar daar had ik geen goed gevoel bij.” Op zakenreis in Brazilië werd de pijn erger. Terug in Nederland vroegen Geertjan en de huisarts weer om een scan maar de internist weigerde dit. Toen hij na vier weken pas weer op consult mocht komen, moest er eerst een slikfoto genomen worden. De uitslag van de slikfoto was duidelijk: Geertjan slikte door 'een tunneltje'. Geertjan: “En dat vertelde ik al maanden. Toen kwam alles in een stroomversnelling; dinsdag het telefoontje dat het niet goed was, vrijdag scopie en biopt. Maandag uitslag en scan waarop het gezwel in de slokdarm gevonden werd. De diagnose werd medegedeeld op de dag van Big Challenge 2010! De week erna gestart met een serie van 28 bestralingen en vier weken chemo’s, opereren was te gevaarlijk. Ik voelde me prima, de slikpijn verdween, mijn haren bleven en de scan liet zien dat de tumor slonk. Inmiddels had ik wel afscheid genomen van de eerste internist. Achteraf gezien had ik al eerder naar het Radboud moeten gaan.”

Hans Olijslagers, directeur TOPIGS, fietste in 2011 mee met BIG Challenge. Op de thema avonden voor klanten vertelde Hans over BIG Challenge en verkocht T-shirts. “Ik wilde meehelpen door mijn verhaal te vertellen en op die manier meer shirts te verkopen. En zo ontmoette ik, toen de shirts uitverkocht waren en ik meer shirts nodig had, Marga weer die bij Imagro werkt. Zij heeft zich vanaf het begin voor BIG Challenge ingezet. Marga vertelde die avond dat het BIG Challengewerk zoveel werd dat ze ermee wilde stoppen. “Als ik in leven blijf, ga ik jou helpen op voorwaarde dat jij blijft.” En zo geschiedde. Geertjan nam het T-shirtwerk over en regelde de distributie via de ki-stations. “We hebben nu 56 soorten en maten shirts, in heel veel dozen. Dus dat betekent vaak tellen en weer op maat sorteren. Mooi werk, soms frustrerend want door het enorme succes kan ik niet altijd alles leveren.” Geertjan kon helaas in juni 2011 niet mee naar Frankrijk vanwege andere verplichtingen.

“In mei 2012 was ik met Adrienne en vrienden op vakantie in St. Petersburg. We zaten in een restaurant te eten en binnen een uur was mijn stem helemaal weg. Heel vervelend.” Weer thuis, naar de huisarts, kno-arts, een mri-scan, CT scan, enz. De pet-scan vertoonde verhoogde activiteit op één plek naast de slokdarm. De diagnose werd overigens weer gesteld op de dag van Alpe d’HuZes! ”Na de vorige behandeling was gezegd dat er verder niet meer behandeld zou kunnen worden. Omdat ik de eerste keer goed op de behandeling gereageerd had en we nu twee jaar verder waren heeft het slokdarmteam besloten tot een tweede serie behandelingen.” Zijn stem kwam helaas niet terug en hij bleef hees, één stemband is volledig verlamd. “Het is niet vermoeiend met praten maar je kunt niet deelnemen aan een gesprek in de auto of voor een groep of in een groter gezelschap en zingen, mijn grote hobby, gaat niet meer. Dat zijn de perikelen van de patiënt,” besluit Geertjan. Op 4 februari gaan ze toch nog iets aan de verlamde stemband doen zodat de stem hopelijk weer wat luider wordt en dan is het wat betreft de kanker afwachten of ze “raak hebben geschoten”.


En vervolgens horen we steeds meer zaken waar Geertjan zich voor inzet: hij blijft werk afleveren voor TOPIGS en de KI, zit in het dagelijks bestuur van de Dorpsraad Vierlingsbeek, regelt het oud papier ophalen door diverse verenigingen, zit in de organisatie liedjesavond, is lid van het bestuur van de door vrijwilligers doorgestarte Bibliobeek, is lid van de PR & Communicatiegroep van BIG Challenge enz. Huize van Groenland is vaak het centrum en de uitvalsbasis voor allerlei activiteiten. Op de vraag waar hij de energie toch vandaan haalt zegt hij “Daar krijg ik energie van. Ik ben blij dat ik leef en de energie haal ik uit mezelf, mijn gezin en de mensen om me heen.”


“In 2010 fietste Janneke Janssen van het blad Varkens met mij op de bagagedrager, in 2012 Marga. Maar in 2013 ben ik er in Frankrijk eindelijk zelf bij en loop ik de Alpe d’HuZus samen met Adrienne. Het thuisfront maakt ook veel mee, dat wordt vaak vergeten. Ze zijn een enorme steun voor me en ik put daar veel van mijn energie uit. Vroegdiagnose is voor mij een heel belangrijk speerpunt. Als ik eerder een scan had gehad was de kanker eerder ontdekt. Pijn na het slikken staat op nummer twee als signaal voor slokdarmkanker, dat moeten internisten weten en daar naar handelen. Ik voelde me niet serieus genomen toen ik met mijn eerste klachten bij de internist kwam. Speciale behandelcentra zodat specialisten goed op de hoogte zijn is een van de doelen van Alpe d’HuZes. Dat moeten we als BIG Challenge goed uitdragen: het geld wordt via Alpe d’HuZes goed ingezet en er blijft niets aan een strijkstok hangen. En ik vind het fijn om mijn steentje daaraan bij te dragen!”